Skip to content

Study Note: Nepali and Its Teaching

Note

नेपाली भाषा र शिक्षण

प्राथमिक तहमा नेपाली शिक्षणको लक्ष्य बालबालिकालाई सुन्ने, बोल्ने, पढ्ने र लेख्ने आधारभूत सीपमा सक्षम बनाउनु हो। पढाइ सिकाउँदा वर्ण चिनाउनुअघि ध्वनि सचेतना (शब्दमा कुन ध्वनि छन् भनेर सुन्न र छुट्याउन सक्ने क्षमता) विकास गर्नुपर्छ।

  • वर्ण विधि: क, ख, ग ... बाट सुरु गर्ने; परम्परागत तर अर्थरहित हुन सक्छ।
  • शब्द विधि र वाक्य विधि: अर्थपूर्ण शब्द/वाक्यबाट सुरु गरी वर्णतर्फ जाने (सम्पूर्णबाट अंशतर्फ)।
  • कथा र गीत विधि: कथा सुनाएर, गीत गाएर भाषामा रुचि जगाउने।

लेखाइ: पहिले हात र औँलाका मांसपेशी विकास (कोर्ने, रङ भर्ने, धर्का तान्ने), त्यसपछि वर्ण लेखाइ, अनुलेखन, श्रुतिलेखन र सानो अनुच्छेद लेखन। व्याकरण प्राथमिक तहमा नियम कण्ठ गराएर होइन, प्रयोगबाट सिकाइन्छ: नाम, काम (क्रिया), लिङ्ग, वचन र लेख्य चिह्न।

उदाहरण क्रियाकलाप: "म" ध्वनिबाट सुरु हुने शब्द भन्ने खेल (माछा, मकै, मान्छे), चित्र हेरेर कथा भन्ने, शब्द कार्डबाट वाक्य बनाउने।